22 september 2017

het voelt ... goed ...

Goedenavond!

Na de zondags 8mijl (niveau: 40.45, zie vorige blog)  meteen op de maandag een krachttraining uitgevoerd.

Want: ik had helemaal geen spierpijn van de wedstrijd.
Een teken dat (aankruisen wat van toepassing is)

(  ) Ik niet diep genoeg gegaan ben
(x) Ik niet diep genoeg kon gaan wegens te slappe benen
(  ) Ik gewoon heel erg fit ben

Enfin: 31x130 kg legpress en nog wat meer dingetjes. Waaronder 18x shoulder press met 10 kg (en vandaag 20x, een PR).

Daarna de dinsdag: benen voelen nog steeds goed en geen kniepijn oid. Wegens voorbereiding op marathon athene had ik allang duurlopen moeten doen maar ik deed een 17x120 meter vlot bergaf lopen, om klappen op bovenbenen te simuleren. Gestopt na 14k wegens gevoelige enkel.

De woensdag: het plan was om rustig aan te doen. Lang ingelopen. Op de baan toch enkele tempo's meegedaan a ca 14 km/uur. Maarja het voelde goed.

De donderdag: dit had een rustdag moeten worden maar ik trainde in Groningen met R.K mee in het kader van looptrainer 4 begeleiding. En de bergafloopjes gingen best lekker en iets te hard...

De vrijdag: ik moet nu boeten. Iets gevoelige knieën. Hopelijk trekt het weg want morgen wil ik een lange duurloop doen.


De benen: die hebben dit jaar nog niet zo goed gevoeld als nu. De krachttrainingen werken. De beenspieren geven signaaltjes naar boven, ze vertellen me dat een tijd onder de 40' geen enkel probleem meer hoeft te zijn. Ja ik meen zelfs een sub 39 te ontwaren vanuit de berg diffuse signalen die de benen naar het brein zenden. En sub 39 is ook een sub 3 uur. Jazelfs hoorde ik in gecodeerde vorm het zinnetje "die 3 uur is helemaal geen probleem joh" naar boven komen!

Ik geloof nog niet dat de benen gelijk hebben. De benen moeten eerst maar eens bewijzen dat het dit keer geen vals alarm is, zoals het de afgelopen jaren zo vaak wél het geval was.

POV


ps
Vandaag 26k gelopen.

In totaal 86 km in de laatste zeven dagen.
Het 7daags voortschrijdend gemiddelde is altijd een goede maat voor belasting.

De 26k: eigenlijk probleemloos, afgezien van wat gevoelige knieen (maar is geen probleem).
Tijdens de 26k ook 2k T13 en 2x1k rond marathontempo. Ik kwam erachter dat ongeveer 4.23 nog vrij prettig aanvoelt, alsof het marathontempo zou kunnen zijn op een perfecte dag.

17 september 2017

Wedstrijdje: 8 mijl. Nooit gelopen dus een PR

Jahaa...

53.37 de gelopen tijd ofwel 4.10 per kilometer gemiddeld.

Ging best goed. Start was zelfs snel met 3.52, daarna wat 4.05-4.10's, toen vlakgehouden op 4.15.

Plan was om vlot te starten (gelukt) en daarna te proberen goed door te trekken naar de 10k. Dit punt werd gepasseerd in 41.30. Inclusief eindsprint zit er dus zo'n 41.10 ongeveer in. En meegerekend dat het Meppel parcours nogal bochtig en uitsluitends stoepen, klinkers, bochtjes, meer bochtjes, nog mee klinkers, af- en op gangetjes bevat reken ik mezelf nog dertig seconden rijker.

40.40 is mijn niveau nu dus.

Ik heb ooit 33.30 gelopen. Volgens de age grade calculator http://www.howardgrubb.co.uk/athletics/wmaroad15.html zou ik, als ik het zelfde niveau als 'vroegah' zou hebben, uit op 39.30.

Ik moet dus nog 70 seconden overbruggen. Lijkt te doen.

Een beetje meer uitrusten (ik heb deze week eigenlijk vrijwel doorgetraind: van maandag t/m zaterdag 54 kilometer gelopen plus kracht). Dit levert 30 seconden op.

Mezelf meer pijn doen tijdens de loop. Dit levert 20 seconden op.

Nog 20 seconden te gaan. De handigste methode om dit te bereiken is gewoon wat meer trainingskilometers maken. Ik loop nu 60 km/week. Als dit circa 90 wordt, verbeteren een aantal dingen: beenspieren, capillarisatie, koolhydraatvoorraden, interne loop efficiëntie (welke spier trekt wanneer samen).

Daarmee is de laatste 20 seconden ook binnen.

Maar we gaan verder!

Krachttraining verbetert loopeconomie. Ik heb net drie krachttrainingen gehad en de volgende twintig zullen ongetwijfeld nog 30 seconden voordeel brengen. 39.00 komt in zicht.

En er is nog zoiets als topvorm: een laatste paar harde trainingen voor een topwedstrijd:

  • De 8x1000 met 1'pauze in 3.48;
  • De 12x400 met 40" pauze in 1.24;
  • De 2x4000 in 15.20-15.40. 
Dan zie ik een 38.40 in mijn nabije toekomst (periode: jaar)... dit zou een all time best zijn (omgerekend).

Enige waar ik mee rekening moet houden:
  • Blessuregevoeligheid (r.knie, r.teen, l.enkel)
  • Belastbaarheid / leeftijd (alles stap voor stap opbouwen. Een factor vergeten is terug naar af)

POV

16 september 2017

Nog even over de bitcoin

Waarom Bitcoin waardeloos wordt

In Mei schreef ik een stukje: klik op stukje

Strekking: bitcoin wordt waardeloos.

Ik zal het nog een keer herhalen: de bitcoin wordt waardeloos.

Het probleem op dit moment is het woordje 'coin' in BitCoin. Kennelijk dachten op een bepaald moment een aantal mensen 'hee er staat coin... dus het is geld.... KOPEN!!!!'

En toen liep het uit de hand.

Nogmaals: bitcoin is geen geld. Bitcoin is een spelletje. Het spelletje gaat als volgt: je bedenkt wat programmatuur, iets met publieke en private sleutels, drukt op een of ander knopje en voila: 21 miljoen "dingen" zijn gecreerd.  Deelnemers aan het spel kunnen een private sleutel krijgen en andere deelnemers kunnen hem wat van die "dingen" (tokens) sturen. Die kan hij daarna weer ergens anders heen sturen. 

Nou spannend zeg...

Er zijn nu al wel tweeduizend of meer van die sets tokens gecreerd. Elke set bevat miljoenen tot miljarden tokens.... en maar naar elkaar sturen, heel fijn. 

De grap is nu, dat om onduidelijke reden je die tokens aan anderen niet alleen kunt sturen, maar ook kunt verkopen. Je stuurt dus een token naar persoon X en deze maakt bedrag Y naar jou over. Of je stuurt een token naar persoon X en deze verkoopt het omdat iemand anders bedrag Y naar hem overmaakt als hij het doorstuurt. 

Het is natuurlijk veel handiger om gewoon, als je iets wilt kopen, gewoon het bedrag X over te maken. Bank, creditcard etc. Waarom dat ingewikkelde gedoe van tokens ertussen? Zeg nou zelf... heb je bij betalen problemen het feit dat men dan "weet wie je bent"? 

Enfin... nu mensen nog denken dat het geld is hebben ze nog waarde. Deze manie moet uitwoeden. Allerlei mensen moeten ze kopen en verkopen. Op het laatst hebben we genoeg van dit spelletje, verkopen onze laatste token aan wie ze nog hebben wil en gaan we over tot de orde van de dag. Alle bitcoin prekers zijn dan allang met pek en veren overgoten en naar huis getrapt. 


De voorspelling:
  • Bitcoin stond op 5000, ging razendsnel naar 3000, en veerde toen nog sneller weer op naar 3800. 
  • Speculanten roepen verhalen de wereld in en argeloze mensen gaan "investeren" in "cryptocurrency". En zolang ze eraan verdienen is het slim, dat wel.
  • Bitcoin zal naar laten we zeggen 15000 gaan, dat is gevoelsmatig voor mij de top. 
  • Daarna een verwoestende daling naar 1000 ofzo. Deze daling is zo groot dat er een heleboel slachtoffers vallen: mensen die hun huis hebben verkocht om alles in bitcoins te steken. 
  • Dan bedenkt iemand een briljante andere manier om anonieme snelle betalingen te doen waardoor bitcoin overbodig wordt. Deze manier moet simpel te bedenken zijn... alles is er, netwerken, technologie, 3rd parties om geld te stallen, betaling in seconden is simpel.
  • Bitcoin en alle andere muntenbagger verliest zijn laatste bestaansrecht en zal waardeloos worden. Maar dit zal pas gebeuren als niemand er meer in gelooft (met andere woorden: pas als het hele bos is platgebrand kan er geen brand meer ontstaan). 
... nou we gaan het zien. 
... nu ff snel op bittrex inloggen om mijn portefeuille te bekijken:

77700 siacoin: je zou er data opslag in de cloud mee kunnen doen... waardeloos spul 
80 stratis: iets met programmeren of... ach ik weet het niet
200 komodo: een 'munt' waarmee je iets kan koppelen met andere munten ofzo
38 civic: iets met beveiliging. Klinkt goed. Zal vast stijgen.


POV


ps. samenvattend: bitcoin wordt waardeloos (net als al zijn broertjes en zusjes). De onderliggende technologie (blockchain) wordt belangrijk. Voor betalingen wordt een ander en sluitend en ook voor criminelen te gebruiken systeem bedacht (eventuel met een (gratis) coinmechanisme). Het is een fase in de ontwikkeling der mensheid.

ps2... het probleem, het centrale probleem, met bitcoin is het volgende: bitcoin/blockchain is een technologie om het gezamenlijk eens te blijven over transacties. Leuk. MAAR: sommige mensen denken opeens dat het een 'hypermoderne technologie is' die 'alles zal veroveren'. Fout. Het is gewoon een beperkte, vrij trage, wat omslachtige technologie. Leuk als speeltje en goh ja je kan transacties doen. Maar de cruciale denkfout is te denken dat je met een hamer ook schroeven kan draaien of ingewikkelde technische handelingen kan uitvoeren. Welnee! Wil je bijvoorbeeld geld snel sturen, bedenk dan gewoon de bijbehorende (passende!) technologie, iets met een centrale database en eenvoudige doeltreffende snelle verificatiemechanismen. Supersnel, eenvoudig, gemakkelijk. Wil je schroeven bedenk een schroevendraaier, neem geen super geavanceerde hamer.

Maar zolang mensen dit niet inzien zal de bitcoin blijven stijgen. Nouja... er zijn belangrijker dingen

15 september 2017

De effecten van de krachttraining.... auw! en ...power!

De maandag dus de krachttraining

Waaronder 30x120kg legpress.

Dinsdag

Oei... licht gevoelige rechterknie. "verstandig zou zijn een paar dagen rust te nemen".

Probleem is: met een dergelijke mentaliteit zal je niet de oorlog winnen. Als een marathonloper bij elk pijntje zou rusten zou hij geen marathon kunnen lopen.

Dus: 14.5 kilometer op ca 5.23 tempo gelopen. Ging moeizaam. Strakke benen.

Woensdag

Licht gevoelige knie. Toch maar wat extra rustige kilometers verzamelen. Eerst 6 km a 5.25, daarna training geven. Handrem erop. Stijf, moe.

Donderdag: rustdag. Leek me verstandig. Afgelopen 5 dagen 60 km gelopen, is voorlopig even genoeg opbouw. Wel even gezwommen, erg lekker...

Vrijdag: POWER: nog altijd iets gevoelige knie, oppassen, maar toch even op de loopband gelopen: 2k T12.4, 2k T13.6, 1k T14.6. En vooral bij de laatste kilometer merkte ik het effect van de krachttraining: veel gemakkelijker om af te zetten, en benen die een beetje lachen om de lichtheid van dit tempo.


OKEE Hoe verder?

Het kracht plan lijkt te werken.
Oppassen met rechterknie, gelukkig zijn er krachtoefeningen die niet knie-belastend zijn en wel goed voor lopers. Bijvoorbeeld 5x20x40kg deadlift.

Ik moet, dat is het concept, naast de krachttraining vooral veel en rsutgi lopen. Heel hoog tempo lopen hoeft niet, althans niet met veel volume, omdat de kracht die je verondersteld wordt daarvan op te doen, al verkregen wordt door de krachttraining. De krachttraining is eigenlijk een soort 'escape' om geen zware en belastende tempo's te hoeven doen. Misschien is het doen van krachttraining voor sommige typen lopers wel gewoon een veel efficiëntere manier van trainen dan het doen van allerlei tempo's.


We gaan het zien!

11 september 2017

krachttraining.... KRACHTTRAINING!!!!!!!!

Vandaag was mijn derde krachttraining

Voor wie het niet weet: 25 jaar geleden begon ik voor het eerst met krachttraining. Hierdoor gingen binnen een jaar al mijn PR's met 6 procent naar beneden:

  • 3000 9.38 -> 9.10
  • 5000 16.38 -> 15.52
  • 10000 35.05 -> 33.30
  • Marathon 2.44 -> 2.35 (uiteindelijk)
Dit alles dankzij de krachttraining want voor de rest was er niets veranderd. 

De afgelopen 15 jaar deed ik sporadisch wat aan krachttraining en voelde ik mijn knie af en toe en hield ik er maar weer mee op. Maar nu heb ik het weer serieus opgepakt. Vroeger haalde ik getallen als 80x160 kg legpress of 20x snel optrekken aan rekstok of 40x200 legpress. 

Doel is om weer een klein beetje in de buurt te komen. Waar ik de afgelopen jaren af en toe 20x100kg probeerde zat ik vandaag alweer aan 25x120kg en 20x40kg squat. 

Ook deed zich het grappige verschijnsel voor dat ik al een halfjaar regelmatig arm oefeningen doe zoals opdrukken. Mijn PR was zo'n 18 x met goede uitvoering, vandaag aan het eind van de krachttraining en na allerlei oefeningen kon ik opeens 23x opdrukken. Dit komt omdat beenkrachttraining ook effect op de armen heeft (later meer hierover).

POV

10 september 2017

Winschoten, marathontraining, fietsbenen die loopbenen worden, voorspellingen

Winschoten

Zaterdag liep ik Winschoten.

Het is een eerste testje, nadat ik 2 weken geleden ben begonnen de kilometer wat op te voeren (50,60,65 km afgelopen 3 weken). Het ging best goed: ik kon vrij vlot starten, en toen het moeilijk werd na 7 km ben ik rustiger verder gegaan (het had geen zin om te forceren).

De kilometers: 4.05/3.57/4.10/06/06/12/28/28/28/14.  = 42.14

Ofwel: 6 kilometer lekker doorgelopen ca 24.36, daarna was de power wat weg. Ik had er doorheen kunnen lopen en doortrekken naar 41.20 denk ik, maar dat zou dan drie dagen spierpijn hebben opgeleverd en dat wilde ik niet. Nouja, een aardig wedstrijdje, met zicht op verbetering.. het moet zeker mogelijk zijn om ooit weer onder de 40.00 te lopen!

Sterker nog, als ik dit linkje gebruik: http://www.chatnrun.nl/calculator/calc/agtimes.php?graded=81.0&age=55&gender=M&Submit=Bereken , dan kan ik berekenen hoe goed ik nu nog zou moeten zijn gebaseerd op mijn PR lijstje uit een ver verleden (15.52 / 33.13 / 2.35.55). Ik heb overigens 55 jaar ingevuld omdat ik pas volgend jaar weer denk in vorm te zijn.

Wedstrijd streeftijden

AfstandStreef-
tijd
Min
/mijl
1 km03:1405:12
1500 m05:0405:26
1 mijl05:2805:28
2 km06:5905:37
3 km10:5005:49
2 mijlen11:4405:52
5 km18:4106:01
8 km30:3606:09
5 mijlen30:4706:09
10 km38:3906:13
12 km46:4606:16
15 km59:0906:21
10 mijlen01:03:4206:22
20 km01:20:0806:27
Halve marathon01:24:4806:28
25 km01:41:3706:32
30 km02:03:3106:37
20 mijlen02:13:2206:40
40 km02:48:3606:47
Marathon02:58:4106:49
50 km03:35:1606:56
100 km07:50:0107:34

Oei... moet ik dit nog kunnen? 10 km 38.39? Best snel!


The day after

Ik had als plan om heel rustig te trainen. Er stond 6x60meter, 2x6 minuten, 4x80 meter, 3x4 minuten op het schema. Maar tot mijn verrassing liep het allemaal erg lekker. De korte stukken iets rustig, maar de 6' liepen per ongeluk in ca 4.22 per kilometer. Het voelde als 4.40...  het lijkt wel alsof ... alsof... het ritme in mijn benen terugkomt.

Zou 38.39 dan toch nog mogelijk zijn? 3.53 per kilometer met een eindsprintje.... moettochmogelijkzijnmoettochmogelijkzij

De verdere training

Deze zal simpel zijn, de komende weken:
Maandag krachttraining en bijvoorbeeld zwemmen
Dinsdag lang rustig lopen (20 k ofzo), 11 km/uur na de krachttraining
Woensdag rustig lopen (16 k ofzo), vrij rustig 
Donderdag rust of fietsen of zwemmen
Vrijdag rustig lopen 10k
Zaterdag blokken, bijvoorbeeld 5-4-3-2 kilometer voorlopig nog langzamer dan marathontempo (!) ca 4.25 per km.
Zondag rustig lopen 16k ofzo.

Totaal ca 80-90 km

De basisgedachte van de hele training is: kracht opbouwen via de maandagse krachtraining, duur opbouwen via rustige trainingen, en in de trainingen proberen de coordinatie weer goed te krijgen (afzet, timing, links/rechts symmetrie). 

De gedachte qua tempo's is: ik hoef dingen als VO2max niet te trainen. Aerobe power is groot zat. Zodra coordinatie okee is zal tempo vanzelf komen.






07 september 2017

Een nieuw stukje, in 7 minuten opgeschreven

(10.55.28)

De Triathlon

Zaterdag was er de kwart tri in Ten Boer.
Het zwemmen ging goed: veel power in armen... helaas liep mijn zwembrilletje om onduidelijke reden vol water .Dit heeft me minstens anderhalve minuut gekost (aan de kant hangen, bril leegmaken x 10).

Het fietsen: ik kon geen tempo maken, dit kwam doordat (denk ik) ik niet opgewarmd was. Koud water, geen warming up, houten benen. Ik wilde stoppen maar maakte toch maar de tri af, rustig.

(10.57.12)
(werk intermezzo)
(11.23.05)

Hoe Verder

Zondag meteen even getraind.... 2x1000 ca 3.55, 4x1 minuut T17. Ging goed. En nog even losgefietst. Opzich is er niets aan de hand, afgezien van een 'gemiste kans' gevoel. Nouja....

(11.23.59)
(werk intermezzo)
(13.34.23)

MARATHON

Athene lonkt, 12 november. Ik moet nog beginnen met de training. Deze winter wil ik de krachttraining structureel oppakken. Athene lopen deels als test om te kijken of de training goed loopt, en deels om nostalgisch-emotionele redenen (Nijboer liep daar zijn 1982-overwinning en ik begon toen met hardlopen).

De krachttraining. Hierover zegt de theorie:

  • Hardlopen is voor een belangrijk deel 'statisch': je levert veel statische kracht. De krachtproductie kan aanzienlijk worden vermeerderd via krachttraining, en het maakt in het begin nauwelijks iets uit wat je doet, "als het maar zwaar is"
  • Krachttraining en rustige duurtraining gaan prima samen.
Ik heb dus maandag een eerste echte krachttraining gedaan: o.a. 5x30x100kg legpress, 3x15x40kg squat (met load op bilspieren). Daarna op de dinsdag en woensdag rustig lang lopen (20 en 13k) en donderdag nog steeds spierpijn.

(13.38.36, de 7 minuten zijn om)

POV



26 augustus 2017

Zeau.... weer eens wat meer schrijven

De frequentie van eens per twee weken moet omhoog.
Kan makkelijk, ik typ normaalgesproken in 7 minuten een stukje.

Een aantal onderwerpen: training, haklanding, voeding

De training

De training gaat goed.
Ik heb gisteren en vandaag een fiets/loop combi gedaan die als doel heeft om zowel marathonbenen (Athene marathon November) te krijgen als voor te bereiden op de kwart triatlon volgende week.

De combi:

  • Vrijdag 60 km T32.1 fietsen. Gemiddelde hartslag 131, is dus 'aeroob'. Deze snelheid en hartslag betekent dat ik (na wat berekeingen) bijna 35 km in 1 uur kan fietsen.
  • Zaterdagochtend, na ekspres koolhydraten NIET aagevuld te hebben, dus met vrij lege benen, een 20 km duurloop met 4x2000 in tempo's van 12.5/13.5/14/12.5 km/uur gelopen. Dit voelt voor mijn benen als 'ergens middenin de marathon'.
Verder zelfs donderdag nog een PR gefietst: 4000 heen en terug in 5.44/7.22 (er was vrij veel wind).

Zwemmen gaat ook goed: ik kan tegenwoordig vrij gemakkelijk 1200-1500 meter per training zwemmen, niet achter elkaar maar met korte pauzes. Voelt ook echt prettig, relaxed, lekker ff zwemmen. Alles los en soepel.

Ja alles gaat goed!!!


Haklanding

"gij zult niet op uw hakken landen". 

We horen het te vaak.

"als je op je hak landt rem je jezelf af" en er wordt een plaatje getoond van een man die op zijn hak landt (midden, ik had geen zin om hem er tussenuit te knippen). 




Het ziet er overtuigend uit: oei ik mag niet op mijn hak landen. Maar wat blijkt: als ik goed kijk naar alle lopers in mijn loopgroep, video opnames bekijk van loopjes, andere lopers zie: NIEMAND LOOPT ZO. Hooguit absolute beginners lopen de eerste twee weken zo. Ze leren heel snel het hard op de hak landen af.

Het lopen evolueert: na enige tijd lopen vrijwel alle lopers meer op de middenvoet. Ze raken de grond nog wel met de hak, maar niet meer 'hard'. En dat is prima. Zie bijvoorbeeld de volgende video:


Rond 4.50 is een mooie slow motion te zien van 10 km lopers. Ze lopen 21 km/uur maar toch landt de helft op de hak. Is dat dan fout? Uiteraard niet.

Er zitten voordelen aan haklanding: het is energiezuinig. Er zitten niet echt nadelen aan, tenzij je te hard op de hak landt of tenzij je bepaalde blessures zoals shin splints hebt.

Het is natuurlijk wel zo dat je 'actief' moet landen. Het moet niet zo zijn dat je na landing enorm doorzakt en geen gebruik maakt van elastische elementen in voeten en achillespezen.

Als mensen toch de voorvoetlanding gaan aanleren dan ziet dat er soms heel onhandig uit. Voorbeeldje:


Deze man loopt aan het eind op zijn voorvoet maar hij zou er beter aan doen om gewoon op zijn hak te blijven landen. Maar dan wel wat beter zijn heupen uit te strekken en met wat meer voorspanning en iets 'hoger' te landen. Hak of middenvoet maakt dan niets uit.

Zoals het er nu uitziet is het geforceerd 'ik mag niet op mijn hak landen'. Tot overmaat van ramp trekt hij bewust zijn hak op (wat helemaal niet de bedoeling is). Hij moet beter zijn afzetbeen uitstrekken en daarna feller naar voren halen, waarna de hak vanzelf genoeg omhoog komt.

Voeding

In deze periode waarin ik veel en ook hard train (veel fietsen, alles op tempo, hardlopen ook veel op tempo) zou je denken dat ik enorm veel koolhydraten gebruik en dan ook bijvoorbeeld 500 gram koolhydraten per dag 'moet eten'.

Maar: dat doe ik ekspres niet. Ik leg de nadruk meer op eiwitten en goede vetten. Na een 60 kilometer fietstocht ben ik 1500 kcal kwijt. Dit is 370 gram suikers. Maar ik eet slechts een halve liter kwark met noten en wat musli. Misschien 100 gram koolhydraten erin, hooguit. Ook 75 gram noten bijvoorbeeld.

En wat blijkt? Ik ben de afgelopen twee maanden eigenlijk nog helemaal niet tegen een koolhydratentekort aangelopen. Nergens een muur te bekennen. Of er is gewoon genoeg in mijn spieren, of het lichaam past zich wat aan door op een meer vetrijke mix te lopen.

Enfin... hoef je niet te doen hoor, maar weet wel dat het niet NODIG is om enorm veel koolhydraten te eten.


POV


18 augustus 2017

Marathon Athene en triathlon: training

Dag allemaal,

... even zoeken wanneer was dat ook alweer, de Marahton Athene waar ik me voor ingeschreven heb.

Ahh, 12 november... dan heb ik nog, https://days.to/12-november/2017  negentig dagen! Ofwel 13 weken.

Mijn langste duurloop de laatste maand is 9 kilometer, nog flink wat te doen dus. Maar: mijn langste intensieve aerobe inspanning is 120 minuten (44k fietsen, 8k lopen).
En er zijn best veel lange (1-2 uur) aerobe inspanningen geweest. 

Het enige probleem is dan het wennen van de beenspieren aan de duur. De aanpak is gebaseerd op de volgende uitgangspunten:
  • Benen zijn sterk en belastbaar
  • Ik heb al een zeer lange trainingsgeschiedenis: in dat geval heeft het minder zin om met een heel voorzichtige opbouw met rustige duurlopen te beginnen (alles is al sterk, pezen/bloedvaten etc)
Ik ga daarom dit najaar trainen volgens het blokkenprincipe: vrijwel elke training zal blokjes op tempo bevatten. Heel vroeger liep ik 2.35 op de marathon en mijn training bevatte toen vrijwel geen rustige duurlopen. Eigenlijk alles ging in de vorm van blokken.
Voorbeeldweekje vroeger:
  • maandag even inlopen; 3k T15; krachttraining; 3k T16; kort uitlopen
  • dinsdag 8x1000 3.40 (= marathontempo)
  • woensdag 12 km met 2x4000 T14-15
  • donderdag 18 km met 5000 T15, 10x1' T18, 5000 T15, uitlopen
  • vrijdag rust
  • zaterdag duurloop met daarin 2x8000 T13.5 / T14.5 (inlopen 15', tussen 10', uitlopen 10', totaal 23k)
  • zondag duurloop met daarin 2x8000 T13.5 / T14.5 (expres hetzelfde; hierdoor vergelijken gevoel en hartslag etc mogelijk)
Nu, de komende weken zal dit zijn:
  • Maandag inlopen, 6k T13 loopband, kracht armen, kort uitlopen
  • Dinsdag 12k met 2x4000 T12-13
  • Woensdag clubtraining rustig tempo en wat korte snelle stukken T12-14
  • Donderdag 18km met 4000 T13 / 6000 T12
  • vrijdag rust
  • Zaterdag 20k waarvan laatste 14km T12 (uitbreiden tot 34k met hardere blokken)
  • Zondag clubtraining; later op de dag fietsen bijv 40k T32
(wordt vervolgd)

24 juli 2017

Mijn benen komen weer tot leven....

Afgelopen zaterdag, of misschien al eerder, merkte ik dat mijn benen anders, beter, voelen

De zaterdag: een 25km vlot fietsritje (32.5 km/u, niet al te gek, hartslag 132 ofzo), daarna 5 kilometer vlot in 20.55.

Die 5k vlot was raar: ik dacht wel vrij vlot te lopen maar opeens zag ik kilometertijden van 4.05 en 4.08 staan... dit kwam niet overeen met mijn gevoel (ik dacht 4.20-4.25 te harken).

En ook de zondag. De ochtendtraining verliep qua benen al vreemd: ik kon erg gemakkelijk snelheid maken maar hield me maar even rustig. Van binnen was ik blij: "Het Gevoel" lijkt terug van weggeweest. In de avond trapte ik nog even 20 kilometer op 32.0 km/uur, met een lage hartslag van ca 126 gemiddeld. En weer: "Het Gevoel".

Het Gevoel

Dit moet ik denk ik even omschrijven.

Er is een connectie tussen hoofd en benen. Als de connectie goed is heb je een natuurlijk gevoel voor welke training op dat moment goed is, voor hoeveel belasting je benen aankunnen. Als de connectie er niet is loop je continu te zoeken, naar betere trainingsmethoden, naar "wanneer voelen mijn benen nu eindelijk eens normaal". Je vraagt je telkens af "waarom werkt de training niet zoals vroeger", "waarom levert die HIIT training niet gewoon power en resultaat".

De vraag is dan: wat zorgt voor opbouw van die connectie, wat zorgt voor verstoring van die connectie.

Mijn idee hierover:


Opbouw

Veel rustige duurtraining: zo rustig dat je zonder te verzuren goed kan coordineren, zo snel dat het geen sjokken wordt. Veel training. Goed slapen. Ontspannen zijn, soepel zijn. Relaxed.

Verstoring

Te zware training en in het bijzonder training in niet-herstelde toestand. Ook: onregelmatig trainen waardoor er geen ritme en gevoel wordt opgebouwd; het te druk hebben, te weinig aandacht voor rust, voeding en dergelijke.


Achterliggende gedachten

Er zit een bijzonder grote technische component in hardlopen en fietsen, veel groter dan we willen toegeven of geloven. Er wordt altijd maar gefocust op hartgrootte, kracht, hartminuutvolume, aerobe en anaerobe drempels, verzuringsvermogen, afzetkracht, paslengte, voorspanning etc etc etc etc etc.

Maar we vergeten dat bijvoorbeeld een afzet bestaat uit een exacte coordinatie van allerlei grote en kleine spiertjes. Die afzet is vrijwel niet "bewust erin te rammen", die moet "uit zichzelf ontstaan".  Ik weet niet of je 10vinger blind kan typen? Dat is ongeveer hetzelfde. Je vingers en armspiertjes voeren perfect allerlei enorm ingewikkelde bewegingen uit zonder dat je bewust deze of deze spier hoeft aan te spannen. Sterker nog: je kijkt naar het papier en hoort de woorden en zomaar uit het niets verschijnen de letters.

Die heel fijne coordinatie vereist een soort onbewuste nietgeforceerde oefening. Natuurlijk moet je soms ook 'hard trainen'. Hoge intensiteit. Maar het zou dan fijn zijn als ook die hoge intensiteit op goede coordinatie verloopt. Iedereen kent wel het gevoel van zware benen, twee dagen na een vorige snelheidstraining. Opdracht is 10x400. Je benen blokkeren eigenlijk maar je moet door. Je verzuurt en coordinatie loopt niet goed: uitstekend voorbeeld van verstorende training.

Je kent ook dat andere gevoel wel: een supergoed verlopen 8x1000, heel fijn gecoordineerd verlopen. De volgende dag doe je een duurloopje en eigenlijk zonder dat je het merkt loop je lekker vlot en het lijkt alsof de duizendjes alles naar een hoger plan hebben getild: uitstekend voorbeeld van een training die de goede koppeling tussen benen en hersenen versterkt.


POV

09 juli 2017

Het fietsen begint ergens op te lijken


Vandaag 4x4000 op tempo.

Eerst 2x4000 (heen/terug) in 6.52 / 6.20 voor een PR van 13.12 en gemiddeld 36.4 km/uur.
Hartslag gemiddeld ca 152.

Toen nog 2x4000 ietsje rustiger in 7.10 / 6.28 voor een 13.38 en gemiddeld 35.2 km/uur.
Hartslag gemiddeld ca 147.




Mijn trainersconclusies:
  • Omdat mijn drempel 154 is zou ik misschien die 36.4 een uur vol kunnen houden. Dat zou dan een ALL TIME PR zijn!!! Maar mijn benen zijn nog niet sterk genoeg om die intensiteit te dragen (vandaar ook deze training vandaag: benen verbeteren). 
  • Ik denk, gevoelsmatig, dat ik ca 35 a 35.5 km in een uur zou kunnen fietsen met een hartslag van ca 150-152, dat zou de tax zijn.
  • Ik ben al aardig voorbereid op bergen. Want bergen is niets anders dan wattage trappen (toch?).
Over dat wattage: ik wil benen nog wat sterker maken door 2x4000 onder de 13.00 te brengen (met hartslag 158 ofzo, dus ECHT voluit).


POV


03 juli 2017

Is zwemmen precies hetzelfde als hardlopen?

Vandaag weer gezwommen,
1300 meter.
Inclusief ongeveer 6x25 meter in 21.6 seconden,
Inclusief een paar keer 50 in zo'n 50-52 seconden
Inclusief twee honderdjes in 2.01 ofzo
Inclusief wat schoolslag, wat 25 metertjes in 28-30 sec

Nu is het moment om 'de 1000 meter te gaan construeren'. Ik kan eeuwig 50'jes blijven zwemmen maar eind augustus staat er een 1000 op het schema.

In het hardlopen construeer je een 10 kilometer door een reeks trainingen. Bijvoorbeeld, om een 10 kilometer in 40 minuten te kunnen lopen:

  • 8x1000 in 4.15, 2'pauze: basis leggen
  • 6x1000 in 3.55, 3'pauze: specifiek
  • 3x4000 in 4.20, inhoud
  • 3x2000 in 4.00, 3'pauze: specifiek
  • 8x1000 in 4.10, 1'pauze: basis vasthouden
  • Laatste hand leggen: 4000-2000 in 15.45 - 7.45 (hier ongeveer zit ik nu, qua 10k-voorbereiding)
  • Laatste hand leggen: 6000 in 23.45 
In het zwemmen gaat het zeker en vast precies zo. Ik ga daarom doen, beginnend op donderdag:
  • 2x300 in 6.50, 3'pauze. Leren langer te zwemmen
  • 3x200 in 4.20, 2'pauze. Tempo ietsje drukken
  • 6x100 in 2.05, 2'pauze. Tempohardheid
  • 2x300 in 6.20, 3'pauze. Langer leren hard zwemmen
  • 8x100 in 2.05, 1.30pauze, inhouden en tempohardheid
  • 400-200 in 8.20 - 4.05. Hardheid
  • 600 in 12.30
Dit hoop ik de komende 4 weken af te ronden....
En dan moet 1000 meter in zo'n 21.00 mogelijk zijn denk ik.


POV


02 juli 2017

Bizarre ideeën

Vandaag, al surfend, kwam ik opeens uit op een Youtube-video:


Eerst dacht ik dat het een grap was.

Maar het lijkt er toch echt op dat intelligente mensen (of....) lijken te denken dat dit echt waar is.... Ik zie bijvoorbeeld Elon Musk op het lijstje staan. De Grasse Tyson ook (ook Gij...). Waarschijnlijk is dit een gevolg van het feit dat Musk visioenen heeft en daarin gelooft. Er komt een onwaar visioen langs, hij gelooft het en tja... mensen gaan hem napraten.

Hoe kan dit? Zijn ze gek geworden? Ben ik de enige die nog normaal logisch kan denken?

Even terug naar De Mensch.
De mens kijkt in de wereld en ziet slechts een deel daarvan: namelijk dat deel dat door zintuigen kan worden waargenomen. Bepaalde golflengten zichtbaar licht, bepaalde geluiden.... een groot deel van de werkelijkheid is onkenbaar. Mogelijk zijn er meer dimensies... 

Dat waargenomen spectrum gebruikt hij om de wereld te construeren, en om zodoende enigszins normaal, met kans op overleven, de strijd om het bestaan aan te gaan. Je moet kunnen lezen en schrijven en dingen zien en uit kunnen leggen en/of dingen kunnen maken om geld te krijgen en zodoende eten te kunnen kopen (etc). 

Mensen vinden het ook leuk om dingen af te beelden. De afbeeldingen lijken op wat er waargenomen is. Vroeger waren er grottekeningen. Nu zijn er 3D-computergames. Allemaal afbeeldingen van werkelijkheden. Gewoon leuk, dat doet De Mens. 
Mensen vinden het leuk om dingen te bouwen: tafels, stoelen, huizen, ingewikkelde computers. 
Mensen vinden het leuk om dingen te verzinnen: wat als we met die computer nu een heel ingewikkeld 3D-game kunnen maken. Ja wat als we een simulatie van de werkelijkheid kunnen maken... ja of zijn we zelf een simulatie?

Het zijn allemaal aardige bedenksels maar daar moet het ook bij blijven. Leuk om wat over te filosoferen... maar niet om echt serieus te nemen. Waarom kunnen mensen niet het onderscheid maken tussen hersenspinsels en realiteit? Zucht...

Afijn het maakt me ook eigenlijk niets uit. 

Andere mensen weer, maken zich druk over looptechniek. En op dat gebied laat men zich gewoon overtuigen door daadwerkelijke simpele argumenten die hout snijden. Daar wordt het hebben van een onware of hoogdravende theorie gewoon keihard aangepakt. Strookt het niet met realiteit? Dan is het onzin. Is het te speculatief? Dan hebben we er niets aan. 

Wat is dan toch de reden dat totale speculatieve onzin serieus wordt genomen en een eigen leven gaat leiden? Wwwaaaaaa!!!!!


POV


01 juli 2017

Vorm? Vorm!!!

Ja!

"Den Training Zal Niet Zonder Resultaath Blijven"

Vandaag liep ik 6x1000, pauze 1.35 (elke ca 5.30 starten).
Ging erg goed, het was wel doorlopen maar zonder kwellende pijnen, gewoon vrij soepel.

Tijden 3.55/55/51/53/57/51, gemiddel 3.53.7. Pauzes 1.36.

EN! Mijn Garmin verkondigde een nieuwe VO2max, van 59!
Trainers weten dat met 59, je onder de 40 minuten moet kunnen lopen dus dat is fijn.

De grafiek:

Zoals te zien is: hartslag ca 153 wat een drempelwaarde is, contacttijd 215 milliseconden wat lekker laag is. Herstel telkens 50 slagen in anderhalve minuut wat heel mooi is. 

Verder had ik mijn milestonepod nog op, en die gaf naast bovenstaande informatie nog het volgende:
- 100% haklanding (!) zelfs in de tempo's.
- hoge rate of impact in de tempo's. Misschien moet ik hier iets aan doen, bijvoorbeeld landing iets minder op hak maar iets meer op middenvoet krijgen, zodat de 'klap' minder is. 
- een hoge 'leg swing', ik til mijn hakken hoog genoeg op. Gevaar is dat het te hoog kan zijn en dat ik een te hoge 'achterpendel' krijg.

Qua Milestone Pod is mijn conclusie dan ook dat ik wellicht een iets korter pasje moet aanmeten, iets meer frequentie, iets fellere schaarbeweging (buik/beenhefspieren) waardoor zowel contacttijd omlaaggaat, hak ietsje lager blijft en been sneller naar voren komt en frequentie iets omhooggaat. Training: vlotte 200'jes of 100'jes op frequentie; wat core/buikspierwerk, wat sprongwerk om de impuls te vergroten. Misschien wat kracht. 

POV

ps... de vorm kondigde zich woensdag al aan toen ik opeens een 500 in 1.41 liep zonder echte problemen (afgezien van zere poten dan). En ook toen ik donderdag heel relaxed 15 km/uur kon lopen....

25 juni 2017

Totale bagger.... of...???

Vandaag 3.5 km Estafette Run van Roden gelopen.

Het ging erg slecht.

Na 700 meter ofzo, ik liep 16 km/uur, voelde ik me al niet helemaal goed, en even later werd ik wat licht in het hoofd. Omdat het niet per se nodig was om ook die laatste seconde er uit te persen ("we zouden toch wel de estafette winnen") ging ik iets rustiger, ca 15-14 km/uur, verder en kwam op 14.09 uit.

Zucht.

Ergens voelde ik het al aankomen.

De laatste weken/maanden/jaren is er het verschijnsel dat als ik hard heb getraind, ik een aantal dagen daarna 'slechte benen' heb. Dat duurt 3 tot 5 dagen ofzo en daarna kan ik alles weer. Vermoedelijk heb ik vorige week te hard getraind, ik weet het ook niet precies, en nu viel de estafette precies in een slechtebenen momentje.

Wat dit hele verhaal tegenspreekt is dat ik wel goede fietsbenen lijk te hebben.
Heb 's avonds nog even gefietst en kon met enige moeite op een heen/terug stukje van 2 km ca 32 en ca 39 km/u trappen dus gemiddeld 35.5. Maar geen lichtheid in hoofd, kon gewoon hard trappen....

Dus.... zou ik wel in fietsvorm zijn maar niet in loopvorm?

Kan ik niet meer hardlopen? Of moet ik gewoon weer veel gaan hardlopen? (zit nu op ca 40 km/week, de laatste 8 weken .Dat moet toch genoeg zijn om een goede 4 km neer te zetten, zou je zeggen....) .

Is dit de manier van het Universum om mij te vertellen dat ik moet stoppen met hardlopen?

Zomaar wat vraagjes.

Enfin.

Wellicht goed om voor de vakantie (eind juli) het 60 km fietstestje te plannen en het zwemmen wat uit te bouwen en daarna weer te focusen op hardlopen. Want afgezien van het 'niet lukken' van een klein 3.5 km wedstrijdje is er niet veel 'aan de hand'. Fiets en zwemvorm is groeiend en ik denk dat als ik over 2 dagen bijvoorbeeld 10x500 ga doen ofzo, dat dan opeens ook weer helemaal goed gaat.


POV


ps.. Twee dagen later een fijne fietstraining, in totaal 49.2 km in 1.30.00 gefietst.
Hierin ca 4x5 km op 34.5 km/u getrapt, wat eigenlijk heel goed ging. Vermoedelijk kan ik binnenkort 1.44.laag op de 60 km 'tijdrit' fietsen (tijdrit = stukken heen en terug over een goed asfaltparcours van ca 6 km met telkens de keerpuntjes eruit geknipt (= stopwatch stoppen, remmen, keren, op gang komen, en bij 25+ km/u weer indrukken, zonder pauze te nemen)).

Hartslag bij dat 34.5 km/u trappen is gemiddeld 145. Uit het verleden bleek dat ik als ik echt in vorm ben een uur rond de 150+ moet kunnen trappen dus een mooie vervolgtraining lijkt iets te zijn als 4x4 km met lange pauze in ca 36-36.5 km/u HF152. Als ik dat kan dan is een 35.5 km in een uur en tegen de 35 km op 60 km mogelijk.



19 juni 2017

mijn oog valt op de LAgroep clubtraining....

Ik zie staan: 1600 T 1/2M->10 en 5x600 T5 p200m/90sec

En eindelijk.... eindelijk.... denk ik dat ik weer eens een training mee kan doen zoals het hoort.

Want sinds begin mei heb ik al zo'n acht 'harde' trainingen gedaan, allemaal zonder echte problemen (als je een licht dikkere enkel twee dagen na een training geen probleem vindt). Ook heb ik vergelijkbare bovenstaande training gedaan, en ik denk deze dan ook aan te kunnen.

1600 in 6.15, 5x600 in 2.14. Dat zou al erg mooi zijn. Een comeback!

Niet meer dat suffe gedoe van 14.5 km/uur lopen en moeten afhaken. Nee... gewoon lekker melkzuur maken zoals het hoort, benen zwaar belasten, progressie afdwingen. Niet dat autistische hartslagchecken "oh wee als we boven de drempel komen, foei dat mag niet", welnee! Gewoon net zoals dertig jaar geleden. Erachter aan tot het niet meer gaat. Doen als Seb Coe!

POV

ps... zondag (gisteren) in de ochtend 1000-1000-800 in 3.50/3.37/2.48 gedaan, en 's avonds een beetje tot verrassing nog 48 km a 32.4 km/u gefietst. Ofwel: benen zijn goed. En dat blijkt een dag later (vandaag) ook wel, alles voelt krachtig, zonder spierpijn.

ps2... ohja

DE TRAINING:
Het ging eigenlijk best goed...

De 1600 ging in 6.09, ik kon goed doorlopen op bijna 16 km/uur, het voelde nog niet aan m'n tax. Moest wat sparen voor de 600jes.

De eerste 600: deze ging in 2.16, vrij moeizaam. Ik voelde nog vermoeidheid van zondag. Ik moest wat teveel hyperventileren om zuurstof binnen te krijgen en besloot dat het handiger en beter qua trainingseffect zou zijn om nog wat vlotte 200jes te doen. Reden is dat 200jes een 'andere prikkel' is dan 600jes die misschien te veel lijken op de zondagtraining (je zou dit anders kunnen zeggen "wegens mentaal falen lukte het me niet een 600je te doen. Ik heb te weinig mentaliteit en het zal me niet meer lukken om ook maar enig wedstrijdresultaat van enige relevantie neer te zetten. Als ik al geen 600jes kan lopen hoe kan ik dan ooit een wedstrijd uitlopen". Maar ik zeg dat soort dingen nooit tegen mezelf, omdat het aan elkaar hangt van foute aannames en generalisaties). 

De 200jes gingen goed. Lekker wat aan coordinatie gewerkt.
Tijden:
41.2 / 40.8 / 40.7 / 39.3 / 38.0 / 38.5 / 41.4 / 37.6, pauzes ca 60 seconden, gemiddeld 39.7. Fijn.



03 juni 2017

De klassieker: 1500 - 6x600 - 1500, gelukt! Of: geloof niet alles wat je denkt!

Vandaag de zesde training in een mooi opbouwend reeksje.

Het begon een paar weken geleden met 6x1000 3.53, een paar 10x500 trainingen, een paar duizendjes. En vandaag was het dan tijd voor 'de klassieker': 1500 - 6x600 - 1500, pauzes 4 minuten cq 1.30 tussen de 600jes. 

De 1500's moeten vlot worden gelopen, iets sneller dan 10k-tempo, en de 600'jes nog wat harder. De hele training "lijkt dan op een tien kilometer": snelle start, moeilijk middenstuk, snelle finish. Als de laatste 1500 ook nog goed gaat dan belooft dat in elk geval een redelijke 10k.

En ja! Het ging behoorlijk goed.

De afstanden waren iets korter: 1480 resp 590 meter omdat dat mooie paadjes zijn hier in Roden.
Tijden: 5.40 / 2.12/2.13/2.11/2.14/2.08/2.16 /5.54.  Omgerekend 15.6 km/u, 16.0 km/u / 15.1 km/u

De grafiek: 



Te zien in de grafiek: tempo (niet nauwkeurig in de grafiek omdat de Garmin site een verkeerde schaalverdeling gebruikt), hartslag: heel mooi en heel nauwkeurig. Stijgt naar max ca 159, ruim boven de drempel die op ongeveer 154 ligt.

Ook te zien: pasfrequentie (rencadans). Deze ligt op ca 185-190 bij de tempo's, en dat is hoger dan mijn duurloop-cadans van 171. Dit is normaal: frequentie is afhankelijk van snelheid. Het is dus niet zo dat je altijd met frequentie 180 moet lopen. Soms is dat te hoog (duurloop), soms is dat te laag (tempo's).

10km-voorspelling

Op basis van 'het gevoel' denk ik dat mijn niveau op de 10 nu rond 40.30 zit. Ik kan zeker 20 minuten T15 lopen en heb genoeg power om dat behoorlijk door te trekken.

Misschien zit een sub 40 er al bijna in, bij koud en windstil weer.

Ik heb ekspres helemaal uitgerust voor de training van vandaag: na afgelopen maandag (8x500 hard) geen tempo's meer gedaan. Wel duurwerk zoals 45k fietsen en zo, maar daar worden benen in tegenstelling tot wat soms gedacht wordt, helemaal niet moe van.

Het grappige is dan dat ik vlak voor deze training niet voelde dat er macht in benen zat. Dat voel je pas tijdens het lopen. Tevoren was mijn houding een beetje 'gatver wat is het warm. Ik voel me slap. Het gaat vast niet goed'. De truc is uiteraard om dit soort gedachten niet te geloven ("geloof niet alles wat je denkt!!!!") en gewoon te starten en dan kijken hoe het gaat.


POV




02 juni 2017

Looptechniek!

Dag allemaal,

Ik heb in de ProRun Magazine allemaal stukjes geschreven. Een overzicht:

1) "Loopeconomie: wat is het, hoe krijg je het" :  wat is loopeconomie.
2) "Loopeconomie: hoe doe je het" :  hoe kun je economischer lopen?
3) "Looptechniek in de jaren'50" : op basis van het boekje van Gordon Pirie: hoe keek men vroeger tegen looptechniek aan?
4) "Techniekstromingen overzicht" : vergelijking tussen BK methode, Chi Running, Pose, Natural running. Welke komt als beste uit de bus?

Ben benieuwd naar de recensies....

POV

29 mei 2017

Waarom Bitcoin (en de altcoins) zeer belangrijk en zeer veel waard worden

Bitcoin is booming!

Bitcoin kostte op zijn hoogtepunt 2740 dollar / 2425 euro.

Bitcoin zal stijgen naar laten we zeggen 100000 dollar. Koop er nu vijf voor 11000 dollar, en over tien jaar is je pensioen verzekerd.

Bitcoin heeft NUL waarde. Net zoals dollars, goud (afgezien van wat mooie sieraadjes), euros (de europese bank 'maakt' gewoon geld). Het verschil is dat Bitcoin, in tegenstelling tot de voorbeelden, gewoon anoniem zonder enige tussenkomst kan worden uitgewisseld. Tussen iedereen. Zonder tussenkomst van banken (die miljarden aan ons verdienen), regeringen (die alles willen reguleren)....

De prijs. Deze zal een reflectie worden van alle waarde in de wereld. Dus minimaal 100000 dollar per stuk, er zijn er tenslotte maar 20 miljoen van. Er worden ook waarden genoemd van twee tot vijf MILJOEN DOLLAR per bitcoin. Serieus.

De nieuwe muntjes: ja je kan een nieuwe munt creeren. Maar pas als erin geloofd wordt en als deze toepassing heeft en als deze geaccepteerd wordt door bedrijven zal hij waarde krijgen. En dat zal niet gebeuren want 99% van bedrijven zullen zich committen aan Bitcoin of een van de populaire andere munten (laten we zeggen de top 20, welke allemaal snel uitwisselbaar zijn tegen bitcoin).

Later meer

POV

25 mei 2017

Waarom Bitcoin waardeloos wordt

Bitcoin is booming!

Bitcoin kostte op zijn hoogtepunt 2740 dollar / 2425 euro.

Zucht.

In tegenstelling tot wat sommige mensen denken, heeft bitcoin op zichzelf NUL waarde.
Ergens in 2008? verzon iemand een verzameling 'eenheden' en een manier om ze uit te wisselen. Haha... Hij beperkte de verzameling tot 21.000.000 stuks en maakte programmaatjes om de 'dingen' van de ene naar de ander 'portemonnee' te transporteren. Helaas waren ze waardeloos.... het zou ook heel raar zijn, zomaar uit het niets waarde creëeren.

Goud bijvoorbeeld, heeft waarde omdat je er dingen van kan maken. Net zoals koper, ijzer.... dollars en euro's zijn ook wat waard omdat ze een tegenwaarde in goud hebben (hoewel...).

De waardeloosheid van bitcoin wordt geïllustreerd door het gemak waarmee dit soort 'eenheden' te produceren valt. Er zijn op dit moment al 840 'coins' gestart. Het schijnt zelfs mogelijk te zijn om op je laptop een nieuwe 'munt' de lucht in te schoppen.

Maar ergens ging iets fout. Iemand mis-interpreteerde het begrip 'Bitcoin' en dacht dat het een munt was, en begon ze te kopen. Eerst voor 0,001 dollar (ja)..., later meer.

De waarde bestaat dus alleen maar uit aannames en speculaties. Een lijstje:
- aannames: sommige mensen denken dat bitcoins 'waarde hebben'
- speculaties: wetend dat ze niets waard zijn kopen we ze om ze morgen duurder door te verkopen
- anonieme waarde uitwisseling. Van een X bedrag bitcoins kopen en het bedrag X dan in bitcoins overmaken. Een bedrag X in bitcoins ontvangen en snel uitwisselen tegen geld.

Nummer 1 is geen factor. Nummer 3 maakt gebruik van de huidige waarde van bitcoins en verdwijnt zodra de bitcoins weer waardeloos worden. Nummer 2 zal blijven. Mensen zullen ze blijven kopen. Maar zodra ze niet meer te verkopen zijn gaat het moeilijk worden.

Het lijkt een beetje op de tulpenbollenrally van de 17e eeuw. Nouja we gaan het zien...


Later meer

POV

19 mei 2017

Trainingsweek!

OMG ik heb al ik drie weken ofzo niets geschreven!!!

Nouja dat komt zo: druk met van alles en nog wat. Ook: druk met trainen.

Vandaag zit ik op de bank met behoorlijk vermoeide benen en ik vraag me af waarvan?

Dan herinner ik me de afgelopen trainingsweek....


Vrijdag: 35 km fietsen T32, niet super snel maar ook niet langzaam.
Zaterdag: 6x1000 3.53. Niet slecht, eerste snelle tempo's na februari.
Zondag: ochtend 10 km met wat stukjes vlot, avond 33km T31
Maandag: 700m zwemmen en 25k fietsen T30
Dinsdag: Een echte triathlontraining met 800m zwemmen, 30' fietsen en 20' lopen. Niet echt hard maar toch veel
Woensdag: ca 6x400 hard T17. Tikt er aardig in
Donderdag: ca 1300 meter zwemmen en 15 km fietsen

Een hele lijst, even tellen... 12 trainingen waarvan 3 intensief (keurig 75% rustig dis). Maar: het zwemmen, daarbij zet ik me hard af vanaf de kant en op een of andere manier voel je dat in de bovenbenen.

Vandaag dus.... ergens voel ik dat ik een rustdag nodig heb om de komende mooie dagen helemaal fit te zijn en hard te gaan.


Ok dit was dan weer mijn blog. Niet erg veel deze keer....

POV

ps1: zwemmen
- op 1 mei: De PR regen houdt aan: Borstcrawl 25/50/100 in 20.7/48.4/1.50.4. 
- nu: Borstcrawl 19.9 / 46.2 / 1.47.5, 

ps2: fietsen: op 1 mei: HF137 32 km/u, nu: HF134 32 km/u....

ps2 ohja ik kreeg nog een stukje tekst onder ogen m.b.t. hart verkalking en hardlopen. Het lijkt erop dat langeafstandlopers als ze maar lang genoeg trainen wat meer kalkvorming in de aderen van het hart hebben dan niet-lopers. Voor iedereen in paniek stopt met hardlopen ga ik er een genuanceerd stukje over schrijven op ProRun.




01 mei 2017

Drinken en voeding tijdens de marathon: mijn ervaringen en aanpak

Vroeger, heel vroeger, lang, lang geleden....

Ik spreek over een tijd dat er nog geen sportdrank bestond, gels nog niet waren uitgevonden....

Ik deed mee aan de Apeldoorn Marathon 1985. Eindtijd: een snelle 2.44. Vochtinname tijdens de marathon: een half kopje thee.

Ja je leest het goed.... ergens rond 25 kilometer kreeg ik een wat droge mond en langs de kant stonden mensen met water en thee (met suiker). Ik koos voor het laatste, maar kreeg slechts een halve beker weg. Enfin... het bleek genoeg.


Later, begin jaren 90, begon ik aan een serie marathons: elk voor- en elk najaar een, ongeveer.
Ik nam toen meestal zo'n 4 bekertjes sportdrank over de hele marathon, en als het warm was ook nog wat water hier en daar. Totale vochtinname ongeveer een liter.

Dit bleek genoeg voor snelle tijden, maar zo rond 1995 merkte ik dat ik af en toe op het eind van de marathon te veel honger had. Ik deed toen het volgende experiment, in Amsterdam'96 (je weet wel die marathon met windkracht 7):

kilometer 17: 1 flesje AA drink (ja die zoete die je zogenaamd niet mag drinken tijdens het sporten). Hier kon ik qua energie en onderdrukking honger wel 8 kilometer op lopen
kilometer 25: 1 banaan + water. Kon ik weer een paar kilometer mee
kilometer 32: 1 flesje AA drink. Dit bracht me tot aan de finish, zonder enige inzinking

Later heb ik het systeem aangepast door de eerste fles achterwege te laten en wat meer sportdrank te drinken (zeg 3 bekers de eerste 25 km).

Voor mij is dus de gouden formule: km 10,15,20: telkens 1 beker sportdrank; km 25 1 banaan + water; km 30 1 fles AA drink


Analyse

In 1 fles AA drink (500 ml) zit bijna 15 gram suiker per 100 gram. Zo'n halve liter bevat dus 75 gram suikers. In een banaan zitten zo'n 50 gram suikers. In een bekertje sportdrank ongeveer 15 gram. Totaal kom ik in mijn 'systeem' dus aan 170 gram suiker. Eigenlijk een prima aantal dus.

Ik lees hier en daar dat je 20 bekers sportdrank moet drinken. Dit is 20x15 gram denk ik, dus zo'n 300 gram suikers. Voldoende voor 5 uur sporten.

... wordt vervolgd

Memories.... misschien weer gewoon eens fanatiek worden.

Vandaag kwam ik na wat youtube omzwervingen opeens op de volgende video uit.... en die bracht allerlei memories naar boven.


Sebastian Coe, Born to Run.

Ik heb deze video iets van 30? jaar geleden ook al gezien... en heb daar toen al (besef ik nu, dit terugkijkend) vele trainingslessen geleerd.

Veel van die lessen blijk ik (nu, terugkijkend), vergeten te zijn. De belangrijkste lessen:

1. JE MOET GEWOON HEEL HARD TRAINEN

Tegenwoordig is iedereen erg voorzichtig, want, oei, laten we ons niet overtrainen. Nou ik heb goed nieuws beste atleet: ik vermoed dat je nog nooit overtraind bent geweest. Wel ondertraind....

Op basis van het fameuze 'Rivelin Valley Road' filmfragment waarin Seb Coe 6x800 meter heel erg hard loopt met korte pauze, en overduidelijk nog lang niet hersteld is na elk 800je en toch door moet (en het gerucht gaat dat hij dit 6x in 1.52 met 1 minuut pauze heeft gedaan),
op basis dus van dat filmfragment deed ik wel eens dingen als: rondje van 8 km heel hard lopen in stukken van telkens 2 minuten hard 1 minuut op de plaats rust. En dan de nettotijd omlaag krijgen. Beginnen op 31 minuten en na vijf weken (en acht identieke trainingen) met pijn en moeite 28.45 klokken. Fantastisch!

En dan natuurlijk wel een minuut van het 10 km PR af lopen.

2. Je moet agressief zijn en resultaat willen halen

Werkt iets goed, pas het dan meteen toe, maak er veel gebruik van. Werkt iets niet of gaat je vorm in de verkeerde richting, stuur dan meteen bij (weet je het zelf niet, vraag de coach. Geeft die een vaag antwoord, vraag dan door.).  Mis je iets, snelheid, kracht: verzin trainingsvorm en pas toe.


Okeeee...... betekent dit iets, misschien, voor mij, nu?
Ik weet nog niet. Moet even over na denken. Morgen wel in elk geval een wat hardere loopbandtraining, iets als 2x3000 T15 ofzo.
Ergens heb ik het idee dat 3.00 marathon helemaal geen probleem is, maar dat de grootste uitdaging is, om in de juiste mind-set te komen. De vraag is ook of ik dat wel wil. Waarom een halfjaar daar 'voor gaan' als er ook zoveel andere dingen zijn. Maar misschien is er toch een soort modus om het wel te doen. Er is niets mis met hard trainen uiteraard.


POV

ps.. trainingen gaan verder okee. Ben hele week verkouden geweest, maar:
- fietstraining is okee. Vandaag weer eens buiten gefietst, ging prima. Moet nog wat warmer worden.
- zwemmen gaat goed. De PR regen houdt aan: Borstcrawl 25/50/100 in 20.7/48.4/1.50.4. Scholslag 25/50 in 25.4/55.7. Op naar het ultieme doel van sub 20' op de kilometer.
- lopen: ik denk dat ik weer intensieve trainingen aan kan.


14 april 2017

In training. Allerlei doelen:10k, 1k, 60k, in 40/20/115 minuten.

Ha,

Zondag tikte ik 29 kilometer aan in Rotterdam.
Zondag ook begeleidde ik 26 lopers naar de start in van de marathon.... 

En dan wordt het vanzelf maandag... de tijd schrijdt voort. Raar eigenlijk, 'tijd'. Wat schrijdt er nu precies voort? Voor mij is het altijd 'nu', ik weet niets van tijd. Ik weet alleen iets van planning, van dingen in volgorde doen, van dingen niet doen omdat je er 'nu' geen zin in hebt.... 

Bestaat tijd wel? Geef toe, zelf weet je ook niet wat het is. 

Gisteren: dit is slechts een gezamenlijke herinnering. We denken terug aan de zondag, met alle PR's en drama... nu is alles op een of andere manier verdwenen en bestaat het alleen nog maar als idee, gevoel, herinnering, emotie. 

Morgen: er is een vaag idee wat er ongeveer zou moeten gebeuren morgen. Zo vermoed ik dat ik in de ochtend een duurloopje ga doen en daarna een uurtje ga zwemmen bij Nienoord (12-13 banen zwemmen). De duurloop zal rond 5.10 per km gaan: rustig tempo. Het zwemmen: waarschijnlijk probeer ik een PR op de 25 en 50 meter borstcrawl te scoren, en ook op de 25 en 50 meter schoolslag. En op de 100 meter borst en school. En op 25 meter alleen beenslag ('wrikken').  Ook zal ik dan eindelijk mijn artikelen over looptechniek voor ProRun verder uitwerken.

Over die artikelen: ze staan al in de steigers, maar ik moet wachten totdat ik ze kan schrijven. Ze worden 'in mijn hoofd al geschreven', er zijn processen gaande, ik lees diverse artikelen over looptechniek en deze brengen me op ideeën en laten me tot conclusies komen. Er komen formuleringen op en briljante ideeën, en er komt de vraag op hoe dat het beste in woorden te verpakken. Kleine voorproefjes: hak- en voorvoetlanding maakt weinig uit; lange of korte steunfase maakt weinig uit; timing van de afzet schijnt wel veel uit te maken; er is 'onzichtbare' loop efficiëntie, lichaamsspanning is belangrijk.... veel trainen is ERG belangrijk (kracht, vlot lopen, duurwerk). Maar zeg dat maar eens op een aansprekende en niet-saaie manier..... lastig.

Maar tijd dus... 'nu' is echt, verleden en heden vallen beiden in de categorie 'denkbeelden en gedachten'. Wat mooi eigenlijk, en bizar tegelijkertijd. Hoeveel mensen zijn niet uitsluitend met het optimaliseren van toekomstbeelden bezig, of met het proberen orde in de chaos van alle verleden gebeurtenissen te scheppen. Je kan ook gewoon 'nu' een biertje pakken, af en toe terugdenken aan die gigantische wanordelijke stoet beelden van vroeger zonder ze te willen of hoeven veranderen, of vooruitdenken aan 'wat er nog moet gebeuren'. Beiden soms interessant maar ook tot op zekere hoogte saai. Loslaten die gedachten, zoals een kind opeens een speeltje laat vallen....

gooeeeedd.... eerst bier. Hertog Jan.


Ohja de training:
  • maandag zwemmen
  • woensdag 14 km lopen incl 2x12x30 seconden vlot (ca 14-17 km/uur)
  • donderdag zwemmen (o.a. 21.4 borstcrawl, 1.01.5 schoolslag 50m) en hometrainer 40 minuten vlot
  • vrijdag 17 km in ca 5.00 tempo
De doelen: 

1-  10 kilometer liefst onder de 40 minuten. Het zou kunnen gebeuren rond half-eind mei. Hiervoor moet ik eerst wat specifieke trainingen doen. Een paar 6x1000's, en paar 4-6 km tempolopen op wedstrijdschoenen (asics gel hyperspeed), en dan ergens een 10 km proberen. 

2- 1 kilometer zwemmen in 20 minuten. Dit gaat me nu nog niet lukken, komt na de zomer. Mijn trainingsbenadering is op dit moment vooral om sterk/snel te worden. Proberen me 20x te kunnen optrekken (zit nu op 14). De 25 meter borst/school in 20 en 25 seconden, de 50 meter in 47 en 56 seconden, de 100 in 1.45 en 2.00. Dan in de zomer wat lange afstanden zwemmen op vakantie.

3- 60 km fietsen tijdrit. Het moet even mooi weer worden en ik moet dan een stuk of zes keer een goede harde fietstraining doen (40-60 km met delen op 35 km/uur), daarna kan op een willekeurige voorjaarsavond ik de poging doen: 60 kilometer in 1.45. 


Over planning en tijd: het enige dat ik weet is dat het op alle vlakken gigantisch druk gaat worden dit jaar. Ik weet ook dat als ik alles bewust ga plannen (wat op welke dag moet gebeuren) ik in de stress raak.
Mijn benadering van dit 'probleem' is dan ook dat ik zoveel mogelijk probeer alles zichzelf te laten regelen (lastig uit te leggen, maar het komt er op neer dat ik de dingen doe zodra ik voel dat ik er energie voor heb, keuzes maak op intuitie, en erop vertrouw dat dit een soort onbewust proces is dat zichzelf regelt, een soort 'natuur'. Ik probeer me te gedragen, te doen, te reageren, te acteren, als een spin die zijn web weeft, slechts halfbewust van wat hij allemaal aan het doen is maar er komt uiteindelijk wel iets perfects uit.). 

Enfin....

POV


09 april 2017

Marathon Rotterdam!

Dag allemaal,

Vandaag stond ik dan toch echt aan de start van de Rotterdam marathon!

Niet verwacht, omdat ik zes weken geleden een voetinfectie kreeg waarna ik niet zoveel meer gelopen heb. De langsten waren twee trainingen van zo'n 16 kilometer...

Het plan was vandaag dan ook niet om hem uit te lopen, doch uitsluitend om weer eens te voelen wat het is om aan de start van een Marathon te staan.

Het vage plan was om de eerste 10 km HARD te lopen, en daarna een paar kilometers uitdribbelen, metro pakken en weer terug, om de overige 26 lopers van mij club (loopgroep Roden) te volgen.

Dat HARD, daar kwam alvast niets van terecht. Want een halfuur stil zitten en daarna opeens keihard lopen, nee dat gaat niet. En als je dan de eerste kilometer versneld hebt tussen de trage lopers door en dan de brug op moet, dan slaat dat in je benen. Dus daarna maar rustiger aan gedaan....

Uiteindelijk liep ik het volgende:

  • 10k in 45.55, gemiddelde hartslag 138 (wat me op een nieuwe VO2max van 58 kwam te staan... erg goed)
  • even pauze, wachten op clubgenoot. Daarna 11 km in 52.30
  • even pauze, werd toch wel wat moe... beetje stijve benen, ben niet meer gewend zolang te lopen. Hartslag laag, dat is het probleem niet. Maar marathonbenen verdwijnen snel als je ze niet traint. Daarna nog 7k in 36.00
Totaal 29 k.... een mooie opbouw training weer. Ik had de marathon uit kunnen lopen, maar dat zou mijn nog niet 100% herstelde voet niet fijn gevonden hebben. Dus (gaap) nog maar weer eens (zucht) verstandig doen.


Mijn clubgenoten hebben ook gelopen. Een korte (geanonimiseerde) samenvatting:
  • Drie uitvallers: factor was o.a. je dag niet hebben, warmte.... kan gebeuren. Heb ik ook wel eens gehad.
  • Enkelen die onder hun kunnen liepen. De oorzaak is interessant en is grofweg te omschrijven als 'overprikkeling'. Hier in Roden is het doen van duurlopen simpeler: nergens druk om maken, goed slapen, gewoon in de natuur rustig lang lopen. In Rotterdam: plannen, reizen, overal heen wandelen, warm, stad, lawaai, een heleboel mensen waarmee je praat, slechter slapen, ander eten, later eten... alles is anders. En dat neemt een heleboel energie weg. Ik vermoed dat veel meer mensen hier last van hebben.
  • De 14k-lopers: twee liepen de marathon uit, in rustig tempo, uitsluitend op 14k-duurlopen. Prima.
  • Enkelen die boven hun kunnen liepen (of eigenlijk niet erboven... hun niveau was gewoon goed). Geen last van warmte, vlak of negative split. 
  • Een aantal die last van maag kregen. Teveel water en/of teveel gel's (het was vrij lastig qua omstandigheden: in de droge lucht/zon verlies je veel vocht, dus je drinkt veel water. Daarnaast wil je ook suikers hebben dus gels. Soms blijft het in je maag staan...)
  • En een flink aantal die gewoon goed naar verwachting liepen, Geen problemen... afgezien van die verd... laatste paar kilometers die toch altijd pijn doen!

POV





01 april 2017

De zen van blessures

Dag,

Het is geen tikfout. Er moet geen 'zin' staan. Er staat 'zen'.

Zen is heel vaag, ik weet ook niet precies wat het betekent. Maar ik ga toch het proberen uit te leggen.

Stel je krijgt opeens een blessure. Eerst ben je er cool onder, geen probleem.... dan blijkt het opeens wat langer te duren. Je gaat je ergeren aan de blessure, aan je situatie. De blessure begint bezit van je hoofd te nemen. De halve dag ben je bezig met het managen van de blessure. Wanneer kan ik trainen, wanneer moet ik naar de fysio, wat moet ik doen.
Arme ik, waarom moet mij dit nu weer overkomen, anderen lopen maar lekker en ik, ik, ik, ja ik 'mag dat niet'.

Of anders, er is iets 'mis in je leven', je hebt de verkeerde baan, je weet niet meer waar je mee bezig bent, het is bagger met je relaties, je krijgt allerlei pech. Je trekt de conclusie dat je een geboren loser bent en dat het allemaal geen zin meer heeft. Gelukkig hoef je nog maar 20 jaar....

Dit geheel aan gedoe en ellende: je kan er op een aantal manieren in staan: met verzet, met hopeloze afwachting, depressie, of .... of... op een derde manier.

De derde manier is de zen manier. Het gaat ongeveer als volgt:

Alle situaties, toestanden, gebeurtenissen overkomen JOU niet, ze overkomen zichzelf of  ze gebeuren gewoon. Jij hebt er niet echt iets mee te maken. Pas zodra je zinnetjes gaat gebruiken als 'waarom ik', gaan de dingen zich op jou betrekken. Je knoopt ze als het ware vast aan 'ik'. En elke keer als je dan een eindje gaat wandelen rammelen ze als vervelende blikjes achter je aan.

De kunst is daarom de vervelende situaties, de blessures, gewoon te laten bestaan zonder er iets aan te veranderen. Afgezien van wat gewone logische acties zoals naar de dokter gaan of solliciteren etc etc. Maar die acties doe je eigenlijk alleen maar omdat je toevallig in de buurt bent van" de situaties.

Bij blessures gebeurt bij mij ongeveer het volgende: een minuutje schrik 'oei er is een blessure in de buurt'. Dan 'ik heb er in principe niets mee te maken maar nu hij er toch is zal ik ermee omgaan'. En vervolgens overgaan tot de orde van dag. Herplannen van wat activiteiten, wedstrijdjes etc.... Daarna weer doorgaan waar je mee bezig was. Of bijvoorbeeld (zoals ik) wat lezen over de blessure, je er wat in verdiepen, ervan leren, nagaan welk advies je zou geven.

Verder slaap ik er geen seconde minder om: het idee 'ik lijd eronder' komt niet eens in me op. Het is daarom altijd wat vreemd als mensen heel erg met me meeleven. Ik moet dan iets zeggen als 'ja het is zwaar' maar dat doe ik niet. Misschien is het beter als ik de vraag krijg: hoe ging je ermee om? Of: was dit een interessante blessure?

POV

ps. uiteraard is het erg fijn als je zonder blessures hard kan trainen. Maar er zitten ook wat nadeeltjes aan. Ik heb nu afgezegd voor Rotterdam Marathon. Dit afzeggen zorgde meteen voor flink wat mentale extra ruimte waari je kan nadenken, andere dingen kan doen... ook begeleiden van de groep Rotterdam gangers, ook helemaal uitgerust zijn als je kinderen met je praten... in plaats van toch vaak wel vrij moe te zijn van de afgelopen paar trainingsdagen, een beetje duf in je hoofd, wat afwezig... Die nadelen zijn weg... fijn.

ps2... in werk, of andere situaties: het kan leuk zijn als alles helemaal voor de wind gaat. Maar iedereen weet dat 'groei' pas echt tot stand komt onder weerstand. Door onverwachte situaties en problemen kom je tot ontwikkeling. De natuur voorziet je op geheel natuurlijke wijze van allerlei van die zaken. "en als je mazzel hebt krijg je er lekker veel en groei je goed hard".





23 maart 2017

Wondroos II, the sequel

Net ff bij de dokter geweest, omdat ik me op sommige dagen nog wat koortsig voel en de hartslag bij training te hoog is, en mijn voet nog wat rood en wat dikker is. Uitslag:


Bloedbezinking: check, geen ontsteking in lichaam.


De voet: het volgende blijkt aan de hand te zijn:

Er zijn allerlei lymfekanaaltjes in de voet ontstoken geweest, en ze zijn nog steeds beschadigd. Ze moeten weer geleidelijk herstellen. Door het niet goed functioneren van de lymfe is de voet nog altijd wat dik.
Als ik ga hardlopen, komt er te veel druk op de voet, waardoor mijn lichaam wat gealarmeerd wordt. Ook zitten er nog wat dode cellen of afvalstoffen in de voet. Deze komen tijdens hardlooptraining waarschijnlijk in mijn lichaam terecht en veroorzaken wat reactie (hoge hartslag, koortsig).

Als ik ga fietsen is er minder aan de hand omdat de voet dan veel minder belast wordt. Hij blijft als het ware in een gefixeerde toestand. En de bloeddoorstroming die dan tot stand komt is juist goed.


De acties:

Ik kan gewoon trainen, maar dan wel fietsen en bijvoorbeeld krachttraining bovenlichaam, core. Ik kan dus heel veel doen. 

Maar met lopen moet ik voorzichtig zijn: om de andere dag en dan een klein stukje. 

De marathon is hierbij dus gecancelled!!!


De doelen:

Wielrennen: het 4k-PR aanvallen (nu 13.21 over 4k heen - 4k terug om windvoordeel uit te sluiten)
Kracht: meer dan 13x opdrukken / 20x optrekken
Zwemmen: sub 29 op de 50m schoolslag, sub 22 op borst, en meer van dit soort

Over een paar weken als de voet echt hersteld is, dan pas wat meer lopen. 


Overig:

De voet was VOOR de wondroos al niet helemaal lekker. Volgens de dokter kan dit komen door een willekeurige kleine irritatie ergens in de voet, waardoor er wat vocht ontstaat, en dat vocht drukt dan vervolgens wat lymfevaten dicht waardoor er vocht in de voet blijft bestaan. Hierdoor weer is mijn voet bevattelijker voor infecties als wondroos. Consequentie hiervan:
- voeten goed verzorgen, geen infecties oplopen
- evt strakke sokken dragen om vocht toch af te voeren
- voet regelmatig hoog leggen.

Het is waarschijnlijk erg lastig om die kleine irritatie te vinden en er dan ook nog wat aan te doen. Dat zou een traject van lang zoeken, MRI scans, gedoe,... zijn. Ik weet dat als de voet 'goed' is (zie februari) dat ik dan goed kan trainen. Dus tja.

De sub-3 uur marathon is hiermee nog niet van de baan: het kan nog altijd, maar wel met een meer afwisselende training. Opzich geen slecht vooruitzicht, ik vind fietsen, zwemmen, krachttraining, allemaal leuk. 


POV